Wat een troep, daar wil ik niet wonen, dacht Theo Paymans, toen hij als jongen van een jaar of twaalf uitkeek over de verpauperde huizen van Lombok, met hun wankele aanbouwtjes en rommelige tuintjes. Een tijdje later woonde hij er toch en vandaag de dag zit hij zelfs in het planteam dat de renovatie van de Abel Tasmanstraat voorbereidt, want ook hier staat de langverwachte opknapbeurt voor de deur.
Al achttien jaar woont Theo Paymans in de Abel Tasmanstraat, maar ook voor die tijd kwam hij geregeld in Lombok. Toen gold het als een gevaarlijke buurt, vol criminaliteit, maar daar heb ik nooit iets van gemerkt. En in al die jaren is de buurt er alleen maar op vooruit gegaan, altijd zijn mensen bezig geweest om hun huis op te knappen. Dan zag je dat oude mensen vertrokken en er een jong stel voor in de plaats kwam, dat meteen begon te verbouwen. En als die het dan weer verkochten aan een ander stel, begonnen zij ook meteen weer te vertimmeren. Op die manier zijn sommige woningen al een keer of drie onder handen genomen.
Inmiddels wordt de renovatie ook in dit stukje Lombok grootscheeps en projectmatig aangepakt. Het planteam draait en volgt de werkwijze die zich elders al bewezen heeft. Theo Paymans: We hebben architecten benaderd en referenties nagetrokken. En vervolgens onze bevindingen voorgelegd aan de rest van de bewoners. Op die vergadering is unaniem gekozen voor architect Van den Bosch. Hij is een man van weinig woorden, maar des te meer daden. Hij heeft liefde voor het werk en straalt dat ook uit.
Beeldkwaliteit | De architect heeft de eerste opnames gedaan en aan de hand daarvan worden een paar bestekken gemaakt die de aannemer als voorbeeld kan gebruiken. Bij sommige huizen zal heel wat moeten gebeuren. Theo Paymans: De bouwkundige kwaliteit van ons blok houdt niet over, als je bijvoorbeeld kijkt naar de scheuren in de gevels. Eerlijk gezegd had ik het indertijd ook niet erg gevonden als was gekozen voor slopen en aardige nieuwbouw. Maar andere buurtbewoners vonden het zonde als op die manier een karakteristiek deel van Utrecht zou verdwijnen en dat is natuurlijk ook wel zo.
En de beeldkwaliteit van Lombok gaat met sprongen vooruit, vindt Theo Paymans, dat springt echt in het oog als je door de straten loopt. Anderzijds zijn de trottoirs van de Abel Tasmanstraat zelf er niet op vooruit gegaan. De tegels zijn slordig teruggelegd, er zijn hoekjes af, het lijkt naar niks. Vergelijk dat eens met het voormalige AZU-terrein, zo netjes zou het hier ook moeten.
We gaan er met zn allen zo snel mogelijk doorheen.
Buurvrouw | Als het goed gaat kan de feitelijke renovatie van de huizen in dit gedeelte rond september 2002 van start gaan. Al kan er enige vertraging optreden als de offertes er echt liggen en mensen zien wat hun wensen gaan kosten. Het planteam is in ieder geval voortvarend bezig. We gaan er met zn allen zo snel mogelijk doorheen. Tot braderieën en barbecues hoeven de onderlinge contacten wat Theo Paymans betreft niet te leiden. Ik vind het juist wel prettig dat je hier in Lombok een beetje anoniem kunt wonen. Ik hoef niet te weten wat de buurvrouw allemaal doet, zoals in echte volkswijken als Zuilen en Ondiep. Dat is voor mij juist het waardevolle van een stad.
> Lees verder over plein bij Abel Tasmanstraat
tekst: Chris Bos | Bureau Movement
Infobulletin Van Diemenstraat e.o | 24-10-2001