Hamam
Nog steeds druk. Ik draai door. Ik word gek. Iedereen wil wat van me. Leraren willen hun verhalen op tijd. Deze krant wil de column op tijd. Laat me allemaal met rust! Ik ben jullie zat! Ben nu strontverkouden en snotter een beetje. Mijn longen lijden aan bronchitis en het lijkt wel alsof er in mijn borstkas een orkest huist. Als ik ademhaal hoor ik een piepende viool en als ik mijn neus snuit, klinkt er een tetterende trompet.
Tijd voor relaxen dus. Ik belde vrijdag een vriendin op om te vragen of ze mee wou naar de hamam (sauna) in Utrecht. Niemand kon. Dan maar alleen. Ik pakte mijn dokterstas in: boensteen, washand, zwembroek, shampoo, gezichtsmasker, olijfzeep, haarmasker, handdoek, kam en scheermes. Ik slenterde naar de sauna. Toen ik de deur opendeed, kwam de stoom me tegemoet. Vrouwen die klaar waren met badderen namen een munttheetje. Ze zagen er glanzend uit. De dames voelden aan elkaars huid. 'O, echt een babyhuidje heb jij!', kirden ze.
Ik moest even wachten met binnengaan, want de hamam was vol. Ook dat nog. Ik snoot nog een keer mijn neus, bestelde een koffie en nam plaats in de 'wachtkamer'. Het gekakel van de uitgesauneerde vrouwen kwam me tegemoet. Hoofdpijn.
'Wij mensen zijn net als dieren. Alleen raakt een slang of schaap uit zichzelf zijn vel/haar kwijt. Wij moeten schrobben om onze nieuwe huid tevoorschijn te halen. Allah houdt van reine mensen', zei een Marokkaanse vrouw tegen me. Interessant.
In mijn badkleding en op mijn slippers ging ik de sauna in. Ik dook een beneveld afgesloten hok in en viel in slaap terwijl ik voelde hoe de poriën van mijn huid opengingen. Na een half uurtje extreme hitte kwam ik er stoned uitgestommeld. Help! Frisse lucht! Water! Koud water!
Ademhappend vluchtte ik de sauna uit. Ik was niet de enige die bij moest komen. Nieuwsgierige Marokkaanse vrouwen keken me aan en vroegen me waarom ik 'alleen' was. "Nu heb je niemand die je rug kan boenen'. Een vrouw bood aan dat zij het wou doen. Ze vroeg me tegelijkertijd of ik al getrouwd was. Ze had nog een leuke neef die wel naar Nederland wilde komen! Ik knikte en antwoordde dat ik altijd geïnteresseerd in jongens ben. 'De tijd dringt en ik zal toch ooit moeten trouwen', lachte ik met een knipoog. Maar ze moest natuurlijk wel eerst mijn rug schoonwrijven....
We gingen de sauna weer in. Tijd voor het echte werk! Ik pakte mijn boensteen te voorschijn. Mijn huid viel er in krulletjes van af. En dan maar denken dat je schoon bent omdat je elke dag doucht! Ga naar de sauna en kom erachter dat je een viezerik bent! Marokkaanse vrouwen gaan bijna elke maand naar de sauna omdat je zo je huid jong houdt. Er zaten ook genoeg Nederlandse vrouwen. Wat me opviel aan de poetsmethodes van de Nederlandse vrouwen is dat het leek alsof ze bang waren voor hun eigen lichaam. De Marokkaanse schrobde en boende met alle kracht en de Nederlandse wreef en aaide een beetje. Interessant.
Ik had alles geboend, nu mijn rug nog. Ik riep de Marokkaaanse vrouw bij me. Gewapend met scrubhandsschoen, schrobde ze met al haar kracht. Ze gooide haar gewicht in de strijd, terwijl ze mijn huid ervan af schraapte. Lappen oud vel kletsten tegen de muren aan. Ik schreeuwde het uit. 'Wat zijn die Marokkaanse meiden van tegenwoordig toch watjes', zei ze. Je moet volhouden! Mijn hart huilde en het snot droop uit mijn neus. Je moet wat doen voor een babyhuidje. Uitgeput en gemarteld verliet ik de sauna en slenterde terug naar huis. Ik voelde me voldaan en relaxed.
Zie film (dec. 2002): Rondleiding door de Hamam
Utrechts Nieuwsblad |Samira el Kandoussi
11-04-2003

omhoog
|